Gezondheid en gebiedsontwikkeling: een eeuwenoud verbond

29 september 2026

Publicatie, Gezondste generaties

Gezondheid is diep verankerd in onze missie: woningen en leefomgevingen ontwikkelen voor de gezondste generaties. Toch is gezondheid nog niet een vanzelfsprekend uitgangspunt in onze sector. Terwijl de kennis over de relatie tussen leefomgeving en gezondheid allesbehalve nieuw is. Onze Markt & Data specialisten duiken in de geschiedenis: van de ideeën van de Romeinse architect Vitruvius en de eerste woningwetgeving tot de vraag wat gezonde gebiedsontwikkeling vandaag van ons vraagt.


‘Zo oud als de weg naar Rome’
De Grieken en Romeinen zagen al een sterk verband tussen de leefomgeving en gezondheid. Zo pleitte de Romeinse architect Vitruvius in zijn standaardwerk De Architectura (ca. 80-70 v. Chr.) voor een gezonde woon- en leefomgeving op basis van de principes utilitas, firmitas en venustas. Een gebouw moest niet alleen bruikbaar en toekomstbestendig zijn, maar ook bijdragen aan schoonheid en gezondheid.

Na de val van het Romeinse Rijk in de 5e eeuw na Christus raakte het werk van Vitruvius lange tijd in de vergetelheid, tot de herontdekking van zijn werk tijdens de Renaissance (15-17e eeuw). De ideeën van Vitruvius over gezonde leefomgevingen inspireerde beroemde architecten als Niccoli, Brunelleschi en Leonardo da Vinci.

Bevolkingsgroei zet gezondheid op de agenda
De Renaissance bracht de bevolkingsgroei in Europa op gang. Gevolgd door de Industriële Revolutie, die in het 18e-eeuwse Verenigd Koninkrijk begon, nam de bevolkingsgroei explosieve vormen aan.

Zo ook in de Lage Landen, waar steden uit hun voegen barstten. Arbeidersgezinnen leefden dicht op elkaar in krappe en zeer ongezonde krotten: “dompige, vochtige vertrekken geven aanleiding tot ziekten van allerlei aard”1. Groeiende maatschappelijke zorgen over ongezonde huisvesting vormden halverwege de 19e eeuw het startschot voor een nieuw sociaal beleid.

In 1852 zag de eerste woningbouwvereniging in Nederland het licht, de Vereeniging ten behoeve der Arbeidersklasse. Enkele jaren later legt het Koninklijk Instituut van Ingenieurs in haar Verslag aan den Koning over de vereischten en inrigting van arbeiderswoningen (1854) als één van de eerste overheidsinstanties het verband tussen slechte huisvesting en slechte volksgezondheid bloot. Het instituut bracht de woonsituatie van arbeiders in kaart en zette richtlijnen op voor de verbetering van de woonhygiëne in onze steden.

Gezonde woningen worden bij wet vastgelegd
De discussie over de woonhygiëne wordt vanaf dan heviger. Het vraagstuk staat in 1895 hoog op de agenda van het Congres voor Openbare Gezondheidsregelingen, een publiek-private samenwerking van politici, ambtenaren, artsen en ingenieurs.

Het congres concludeert dat een ‘rijkswet voor de dringendste eischen der woninghygiëne’ noodzakelijk is. Dit leidt tot de Woningwet van 1901, een mijlpaal in het Nederlandse woningmarktbeleid. Als belangrijk instrumentarium binnen de Gezondheidswet van 1901, die het toezicht op de algehele volksgezondheid regelt, stelt de Woningwet praktische voorschriften vast om een eind te maken aan ongezonde huisvesting.

Begin 20e eeuw is de Nederlandse staat overtuigd geraakt dat actieve wetgeving noodzakelijk is om zorg te dragen voor een gezondere leefomgeving voor haar inwoners.

Van gezonde huisvesting naar gezonde gebiedsontwikkeling
De babyboom en de sterk groeiende economie na de Tweede Wereldoorlog bracht een nieuwe verstedelijkingsgolf op gang. Om de groei van steden gestructureerd te laten verlopen werd in 1960 de Nota inzake de ruimtelijke ordening in Nederland aangenomen. Tevens werd de eerste Woningwet uit 1901 vervangen door de Woningwet 1962 (die in 1965 werd ingevoerd).

Sindsdien zijn deze ruimtelijke beleidsdocumenten regelmatig herzien, met als meest recente versie de Ontwerp Nota Ruimte uit 2025. In de 125 jaar sinds de invoering van de Woningwet is de focus verbreed van het tegengaan van ongezonde huisvesting an sich naar het verbeteren van de leefomgevingskwaliteit. Dit is van levensbelang, want hoewel de toenemende welvaart in ons land zorgt voor een hogere levensverwachting – die is gestegen van gemiddeld 71 jaar in 1950 naar 82 jaar in 2025 – neemt het aantal ongezonde jaren ook toe. Mensen leven langer, maar ook langer met een ziekte of beperking.

Gezondheid als integraal onderdeel in gebiedsontwikkeling
Hoewel de economische welvaart stijgt, staat ons sociale welzijn onder druk. De uitdaging voor de toekomst ligt daarom in het vergroten van het aantal jaren dat mensen in goede gezondheid leven.

Gebiedsontwikkelaars kunnen hieraan een belangrijke bijdrage leveren, door gezondheid een integraal onderdeel te maken van ruimtelijke ontwerpkeuzes. Thema’s als het versterken van de sociale cohesie in de buurt, het aanzetten tot meer bewegen en toegang tot voldoende groen, verdienen een vaste plek op de agenda.

Als aanvulling op het opleveren van kwalitatief goede, gezonde woningen. Daarbij kunnen we leren van de oude meesters. Om terug te komen bij Vitruvius: “De open ruimten tussen de zuilengalerijen moeten worden ingericht met groene percelen; omdat wandelingen in de open lucht zeer gezond zijn”2.

Bronnen
[1] Dit citaat komt uit een brief die drie vooraanstaande Amsterdammers in 1851 stuurden aan bezorgde medeburgers. Het doel was om investeringen op te halen voor de oprichting van de eerste sociale woningbouwvereniging van Nederland, opgericht om arbeidersgezinnen goede en gezonde woningen te verschaffen. Bron: Beekers (2012).

[2] Bron: Vitruvius, De Architectura, deel 5.9.5; in: Andrew Fox (2026).

Beekers, W.P. (2012), Het bewoonbare land. Geschiedenis van de volkshuisvestingsbeweging in Nederland. Vrije Universiteit Amsterdam: https://research.vu.nl/ws/portalfiles/portal/42109893/complete%20dissertation.pdf.

Binnenlands Bestuur (2019), Wonen en zorg: gescheiden maar onlosmakelijk verbonden. Binnenlands Bestuur: https://www.binnenlandsbestuur.nl/ruimte-en-milieu/verkiezingen/wonen-en-zorg-gescheiden-maar-onlosmakelijk-verbonden.

CBS (2024), Geschiedenis van het sociale zekerheidsstelsel in beeld. CBS: https://www.cbs.nl/nl-nl/corporate/2024/39/geschiedenis-van-het-sociale-zekerheidsstelsel-in-beeld.

CBS (2025), Tijdlijn Woningvoorraad. CBS: https://www.cbs.nl/nl-nl/longread/diversen/2025/tijdlijn-woningvoorraad.

Dijkman, R. (2024), Een onderzoek naar het effect van een gezonde leefomgeving op woningprijzen in steden uit de G40 gelegen in Noordoost Nederland. ASRE: https://files.vastgoedbibliotheek.nl/Server/getfile.aspx?file=docs/MSRE/24_2/Dijkman_RJ.pdf.

Fox, A. (2026), Blog #121: Healthy Living in Rome’s Green Spaces with Andrew Fox. Peopling the Past: Blog #121: Healthy Living in Rome’s Green Spaces with Andrew Fox – Peopling the Past.

Galen, R. van (2026), Bijdrage op LinkedIn: https://www.linkedin.com/posts/rubenvangaalen_vanochtend-op-de-npo-radio-1-naar-aanleiding-share-7485567919490334720--aCQ/?utm.

HCSW, Canon Volkshuisvesting: 1854 Verslag aan den Koning over de vereischten en inrigting van arbeiderswoningen. HCSW: https://canonsociaalwerk.eu/nl_vhv/detail/475.

HCSW, Canon Volkshuisvesting: 1901 De Woningwet ‘Zaak van het Rijk, taak van gemeenten’. HCSW: https://canonsociaalwerk.eu/nl_vhv/detail/265.

KU Leuven, Vitruvius: voedingsbodem voor renaissance-architectuur. Publicatieplatform UB: https://expo.bib.kuleuven.be/exhibits/show/renaissance-architectuur/vitruvius.

Ministerie van Binnenlandse Zaken en Volkshuisvesting, Vitruviuswaarden. Ministerie van BZK: https://www.ruimtelijkeordening.nl/onderwerpen/ruimtelijke-kwaliteit/ruimtelijke-kwaliteitsaanpak/vitruviuswaarden.

Deel dit artikel:

Lees meer over `Gezondste generaties`

Alle nieuwsberichten Naar alle nieuwsberichten