Ontmoet de Doorpakker: Francis van der Schoot (Verkoopmanager)

Doorpakken begint aan de voorkant

De meeste spanning in een project ontstaat aan de voorkant, ziet Francis. In die vroege fase ligt nog weinig vast en moet een plan zich nog bewijzen. “Mensen kopen vaak een woning die er nog niet staat,” zegt ze. “Dan moet je zorgen dat het verhaal klopt en dat mensen weten waar ze aan toe zijn.”

Dan is het belangrijk om door te pakken. Als verkoopmanager is ze vanaf het eerste moment betrokken bij de ontwikkeling van een project. Samen met de projectontwikkelaar kijkt ze naar de doelgroep: wie gaan hier straks wonen, hoe willen zij leven en wat hebben zij nodig om zich thuis te voelen?

“Die inzichten vertaal ik samen met het projectteam naar woningtypen, plattegronden en keuzes in het plan,” legt ze uit. Zo vertegenwoordigt zij vanaf het begin de stem van de toekomstige bewoners in het ontwikkelproces.

En die aandacht gaat verder dan alleen voor de kopers. Francis kijkt bewust naar alle betrokkenen rondom een project. “Omwonenden, bedrijven, gemeenten – iedereen heeft zijn eigen belangen en zorgen. Als je die vroeg in beeld hebt en er het gesprek over voert, voorkom je veel vertraging later in het proces.” Dat vraagt soms extra tijd en energie, maar het betaalt zich altijd terug, aldus Francis.

Spreekbuis van de koper

Naast haar rol in de ontwikkelfase is Francis verantwoordelijk voor de verkoopstrategie van nieuwe woningen. “Je denkt na over vragen als: hoe bieden we woningen aan? Tegen welke prijzen? Met welke middelen? En op welke momenten betrekken we kopers bij het project?”

Daarbij schakelt ze voortdurend met verschillende partijen: projectontwikkelaars, aannemers, architecten, gemeenten, omwonenden en potentiële kopers. Die afstemming vraagt om overzicht én om tempo. “Je moet zorgen dat iedereen hetzelfde verhaal vertelt en dat kopers weten waar ze aan toe zijn.”

Gedurende het hele traject houdt ze scherp oog voor de klantreis. “Ik wil dat mensen vragen durven stellen en niet met onzekerheid blijven zitten,” zegt ze. “Een nieuwbouwwoning kopen is spannend, maar het moet vooral goed voelen. Het is een bijzondere stap. Dat mag best als een feestje voelen.”

Gezondheid als persoonlijke drijfveer

Acht jaar geleden maakte Francis bewust de overstap naar een nieuwe sector. Marketing, communicatie en verkoop kende ze al, maar projectontwikkeling was nieuw. “Ik was begin vijftig toen ik die stap zette,” licht ze toe. “Dat verwachten veel mensen niet. Maar juist zo’n verandering zorgt ervoor dat je scherp blijft.”

Gezondheid speelt daarin een belangrijke rol voor haar. Ze wil zo vitaal mogelijk ouder worden en probeert daar actief naar te leven. “Ik zie om me heen dat veel mensen ziek worden of minder fit zijn. Dat zet je wel aan het denken. Daarom sport ik regelmatig, waar mogelijk buiten, en zorg ik goed voor mezelf. Voor mij draait het om een gezonde geest in een gezond lichaam.”

Daarbij hoort ook een sociaal netwerk. “Mensen om je heen maken een groot verschil. Collega’s, vrienden, sportmaatjes of buurtgenoten. Samen dingen ondernemen maakt dat je positiever in het leven staat.”

Een eigen plek, maar met elkaar

Haar overtuigingen neemt Francis mee in haar werk. “Gezondheid gaat niet alleen over bewegen of voeding. Het gaat ook over sociale verbinding. Als mensen elkaar kennen, een praatje maken of samen iets ondernemen, voelen ze zich meer verbonden met hun omgeving. Dat draagt bij aan hoe prettig en vitaal je ergens leeft.”

Juist daarom vindt zij het belangrijk dat ontmoeting al in de ontwerpfase van een project wordt meegenomen. “Je kunt ontmoeting als ontwikkelaar mogelijk maken en faciliteren. Door plekken te creëren waar mensen elkaar vanzelf tegenkomen of samen iets kunnen doen.”

Het VanWonen-woonconcept Mekare is daar een concreet voorbeeld van. In een wereld waarin mensen steeds vaker alleen staan, mensen langer zelfstandig wonen en de woningdruk toeneemt, biedt Mekare een woonvorm die klaar is voor de toekomst. Een eigen plek, maar samen met elkaar.

Francis werkt momenteel aan de toepassing ervan in nieuwbouwproject Bolster in Zwolle. In dit project krijgen gemeenschappelijke ruimtes, een gezamenlijke tuin, een terras en plekken om samen te komen een duidelijke rol in het ontwerp. Hier kunnen bewoners samen ontspannen, tuinieren of simpelweg een praatje maken. “Het mooie is: niets moet en alles mag. Je bent nergens toe verplicht, maar als je behoefte hebt aan contact kun je dat makkelijk opzoeken.”

Duurzaam inzetbaar blijven

Die aandacht voor gezondheid en vitaliteit ziet Francis ook terug binnen VanWonen. “We ontwikkelen voor de gezondste generaties, maar er is ook veel aandacht voor onze eigen ontwikkeling,” vertelt ze. “Duurzaam inzetbaar blijven is echt een thema. Ik volg op dit moment bijvoorbeeld een opleiding projectontwikkeling. Dat is niet vanzelfsprekend, zeker niet op mijn leeftijd.”

De reactie van haar zoon typeert dat volgens haar goed. “Hij vond het bijzonder dat VanWonen nog in mij investeert. Dat zegt veel. Hier is het geen window dressing. Er wordt echt gekeken hoe je gemotiveerd, gezond en inzetbaar blijft. Dat maakt VanWonen voor mij een sterke werkgever. Ik heb geen moment spijt gehad van mijn overstap.”

Doorpakken met de VanWonen-aanpak

Wat Francis onderscheidend vindt aan VanWonen, is de manier waarop er wordt samengewerkt. In plaats van dat iedereen vooral zijn eigen onderdeel bewaakt, werkt het team vanaf het begin gezamenlijk aan het project. Voor haar betekent dat dat ze al in een vroeg stadium aan tafel zit met de projectontwikkelaar, aannemers en architecten.

Die aanpak zorgt voor tempo: “De wensen uit de markt worden direct meegenomen in het ontwerp. Daardoor ontstaan plannen die beter aansluiten bij de vraag en ook beter verkoopbaar zijn. Dat zorgt voor doorstroming in de markt en maakt het mogelijk om verschillende doelgroepen te bedienen. Zo kunnen we echt doorpakken.”

Voor Francis houdt doorpakken in: kort op de bal zitten en verantwoordelijkheid nemen wanneer iets niet loopt zoals verwacht. Problemen laten liggen past niet bij haar manier van werken. “Als er iets speelt, moet je snel reageren,” zegt ze. “Niet laten sudderen, maar het gesprek aangaan en kijken wat er nodig is om weer verder te kunnen.”

Dat vraagt volgens haar om openheid en bereidheid om bij te sturen. Ze herinnert zich een situatie waarin er veel vragen waren onder kopers. In plaats van dat te laten voortduren, ging het team actief in gesprek. “We hebben onderzocht waar de zorgen precies zaten en vervolgens samen een nieuw plan van aanpak gemaakt,” vertelt ze. “Daarna kun je weer met een schone lei verder.”

Verwachtingen managen in een vertraagde werkelijkheid

De grootste uitdaging in haar werk ligt volgens Francis in de lange doorlooptijden van projecten. Tussen het moment dat iemand een woning koopt en het moment dat de sleutel wordt overhandigd, kan soms wel twee jaar zitten. “Vergunningen, wetgeving en bouwregels maken projecten steeds complexer en minder flexibel,” legt ze uit. “Daar moet je als team goed mee omgaan, want voor kopers voelt die periode vaak heel lang.”

Juist daarom zoekt ze voortdurend naar manieren om beweging te houden in een project. Door gefaseerd te bouwen of het plan waar nodig bij te stellen, kan een ontwikkeling soms eerder van start.

Zo werd recent, op basis van gesprekken met potentiële kopers en in overleg met de gemeente, in een project het woningaanbod aangepast. “We hebben andere woningtypen toegevoegd, waardoor er meer betaalbare woningen kwamen en de mix in de wijk beter werd,” vertelt Francis. “Omdat het aanbod direct aansloot bij de doelgroep, was er meteen interesse en konden we snel door.”

Francis hecht dan ook veel waarde aan het meenemen van wensen van verschillende doelgroepen. “Starterswoningen, seniorenwoningen, maar ook specifieke wensen zoals een klusschuur of een gezamenlijke tuin. Doordat ik van A tot Z betrokken ben, kunnen die wensen echt worden ingebakken in het plan.”

Van plan naar praktijk

Een project is voor Francis geslaagd als de bewoners tevreden zijn. “Als je een jaar later door een wijk rijdt en ziet dat mensen er leven. Dat tuinen zijn aangelegd, kinderen buiten spelen en buren elkaar kennen. Dat het geworden is zoals bedoeld.” Ze herinnert zich projecten waarbij ze later bij bewoners op bezoek ging. “Wat begon als gras en modder is dan een volwaardige woonwijk geworden.”

Doorpakken krijgt voor Francis daarmee een duidelijke betekenis: zorgen dat de wensen van kopers vanaf dag één worden meegenomen. Zodat plannen niet op papier blijven staan, maar uitgroeien tot leefomgevingen waar vraag naar is, waar mensen graag wonen en die bijdragen aan de gezondheid en vitaliteit van de bewoners.